نه به عنوان يك شعر

فقط يك نوشته...

 

اصلا همین سکوت

که جایش را با من عوض می کند

سیگاری می کشد

به شعرهایی فکر می کند که دوستشان داریم

می زند به سرش فریاد بزند

نمی زند

گاهی حتی به جای من

قدم می زند

خیابان را نگاه می کند

قدم می زند

بی آن که به هم شباهتی داشته باشیم